Life Phase.
Bismillah.
Alhamdulillah, hari ini masih dapat buka mata dan tengok dunia.
Allah masih bagi kesempatan untuk melihat dunia ni. Tadi pagi bangun, aku bagi
snooze alarm aku dekat 4 kali jugak sebab bos aku cuti jadi aku tetiba jadi
budak nakal. Lol.
“ The reason why familiar places look different is actually
because my perspective has been changing. The reason why I find ill will behind
words like purity and honesty is probably because I already have malice inside
me ”
- Inori ~ Namida no Kiyou, Mr Children
Bila kita dah punya fikiran dah jadi lain dari sebelumnya, benda
yang kita tengok tuuh pun dah lain. Padahal benda yang sama jugak kita tengok
tiap tiap hari. Contohnya tadi pagi, sebelum masuk Morning Briefing, aku keluar
sekejap pergi tengok laut kat luar sana nuh. Tetiba je aku tengok yang laut tuh
luas sangat, air dia tenang dan aku rasa macam nak jalan je atas air pergi
faraway kingdom yang tersembunyi di balik awan Columbus tuh. Pulau pulau yang
ada kat situ kena tutup dengan awan so nampak macam dreamy je pulau tuh.
Bertapa besarnya kuasa Allah mencipta keindahan dunia untuk kita yang tak
pandai bersyukur neh kan ?
Terkena angin sepoi sepoi bahasa tuh buat aku rasa nyaman sangat.
Dan entah kenapa tetiba muncul pula rasa bersyukur yang amat sangat sebab masih
diberikan peluang bernafas dan tengok laut tadi pagi. Tetiba pulok bersyukur
sebab selama nih suka sangat jadi manusia pentingkan diri.
Kekadang bila datang perasaan insaf tuh, memang rasa nak berubah
ke arah yang lebih baik. Tapi, aku dah lalui dah fasa
I-Nak-Berubah-Ke-Arah-Yang-Lebih Baik.
Waktu aku berada di fasa I-Nak-Berubah-Ke-Arah-Yang-Lebih Baik
Dengar lagu nasyid, hari hari baca Al Mathurat, pagi petang oke ?
Then maghrib tak sah kalau tak baca dua tiga muka surat Al Quran. Solat lima
waktu publas. Kalau takda benda aku nak buat, habis sembahyang sunat pun aku
sapu. Especially sunat Maghrib dan Isyak. Bermalam kat masjid, hadiri tazkirah
keagamaan. Korang list down lah, aku dah lalui semua tuh. Habis semua playslist
lagu aku tukar dengan tazkirah dan lagu keagamaan. Tapi satu je aku tak pernah
buat – melabuh tudung aku.
Fasa I-Nak-Berubah-Ke-Arah-Yang-Lebih Baik dah sudah kan. Sebelum
fasa ini, aku dah melalui fasa Oh-I’m-So-Young-YOLO ! .
Fasa Oh-I’m-So-Young-YOLO ! neh memang banyak bagi aku pengajaran
dalam menjalani kehidupan sebagai seorang manusia. Tapi bukan sebagai Insan.
YOLO – You only Live Once.
Oke, nak tegaskan di sini,
sebelum aku masuk cerita Fasa Oh-I’m-So-Young-YOLO bagi sesiapa yang paham tuh, Alhamdulillah,
tapi kalau tak tau maksud dia tuh, korang pandai pandai lah ponder ye quote kat
bawah neh?
“ Fasa Oh-I’m-So-Young-YOLO ! neh memang
banyak bagi aku pengajaran dalam menjalani kehidupan sebagai seorang manusia. Tapi bukan sebagai Insan.”
Bukan nak bangga ke apa, just nak buat perkongsian di sini. Saje
je nak bagi tinggal jejak kat dunia yang fana ne. Korang tau tak kita punya
memory neh suka glorify benda yang sebenarnya biasa biasa aje. So, sebelum
memory aku start nak glorify semua benda yang ada kat dalam kepala aku neh,
bagus aku bagi tau cerita tanpa glorifying effect, kan ?
Fasa Oh-I’m-So-Young-YOLO. Rasanya fasa neh bermula lepas PMR.
Yelah Form 4 kan honeymoon year. Antara menatang yang buat aku rasa Form 4 tuh
permulaan fasa YOLO sebab
- Start pandai ngurat anak teruna orang lain. (///^///)
- Dah mula addicted dengan FB biarpun dah lama dah buat FB tuh.
Sebab utama ialah senang je nak masuk Cyber Café sebab bawah rumah je waktu
tuh. (>0<)
- Jumpa kawan baru. Selain Jusma, Ivan, Salmah, dan Along Sharul,
waktu Form 4 tuh dah bercampur dah budak budak genius dari ceruk SMK Sandakan
tuh pergi satu kelas iaitu Rasional. (Ceh, tertiba syahdu pulak)
- Dah mula pandai jaga appearance sbab the guy yang aku suka ada
dalam kelas tuh. (Oh, bertapa naïve nya aku dulu :P )
- Start kerja. Yang ini point paling penting dalam hidup aku! Aku
kerja pakai miniskirt oke ? Seksi tuh. (Dekat 4 tahun jugak aku kerja macang
itu )
- Start addicted dengan Manga. (Antara point terpenting dalam
mencari asal usul ketagihan aku kepada manga dan anime sekarang neh )
- Start kena demam Korea Drama ngan artist artist dia
mak-oi-kurus-plus-seksi semacam tuh. (Jannie dan Aya adalah pendorong utama
dalam gerakan Demam Korea neh )
- Dah pandai pergi download semua lagu head banging dan melalak
sampai nak tercabut tekak tuh (System of a Down, Linkin Park, Foo Fighters,
MCR, Avenged Sevenfold , lol banyak tuh kalau nak aku senaraikan. )
Itu semua berlaku dalam Form 4 je oke ? Form 5 tak cerita lagik.
Tapi waktu hujung Form 5 hingga lah Form 6 berakhir, aku diantara
fasa YOLO dan juga fasa I-Nak-Berubah-Ke-Arah-Yang-Lebih Baik sebab waktu nak
berakhir SPM tuh aku selalu ikut danger tazkirah, solat tak pernah tinggal
(yelah, SPM beb nak cemerlang kan kenalah bergantung pada Allah. – Perangai tak
senonoh sebab cari Allah bilamana berasa dukacita dan nak sesuatu je ). Tapi
bila cuti tunggu result tuh, aku kerja balik kat Miniskirt Palace (bukan nama
sebenar) tuh. Then masuk Form 6, masuk gear I-Budak-Baik. Tak lama sebab
pengaruh buku Hlovate (korang pergi baca novel dia kalau korang nak tau
kenapa) tuh sekejap je. Waktu aku Lower
6 je. Bila aku naik Upper 6, aku berada di antara dua fasa neh.
Kenapa aku cakap macam tuh ?
Sebab waktu Upper 6, aku buat je semua benda yang aku buat waktu
aku kat fasa I-Nak-Berubah-Ke-Arah-Yang-Lebih Baik dan benda yang aku buat
waktu YOLO phase tuh. Aku dengar jugak lagu nasyid (kekadang) tapi playlist
lagu yang ntah apa apa tuh memang panjang berjela. Kalau nak dibahagikan kepada
ratio 1:9 kot, 1 bgi lagu nasyid dan 9 lagu lagha tuh.
Sembahyang tuh terjaga Alhamdulillah sebab kawan aku semua budak
baik. Tapi Al mathurat tuh, er – dah tak baca dah. Kalau baca pun tak habis.
Sangkut je. Solat sunat ? Waktu bulan Ramadhan tuh memang pulun habis solat
sunat (tinggal kat asrama jadi takdenya boleh lari tak sembahyang ,
almaklumlah, I kan penguatkuasa undang-undang kat asrama, jadi kalau I tak
ikut, I tak berhak marah orang lain) Sekali dah habis Ramadhan, yang lima waktu
tuh pun dah jadi malas, nasib baik ada kawan yang selalu ingatkan, TAPI , kalau
si kawan neh pun datang malas dia, hampeh, Dua dua tak sembahyang, especially
hari Ahad. Mandi pun petang, nak sembahyang apanya. Al Quran, Alhamdulillah,
yang ni susah nak lepas sebab lepas Maghrib confirm baca 1-2 muka surat.
Ceh, nostalgia aku ingat semua tuh.
Kedua dua fasa neh memang banyak mengajar aku. Dah matang dah neh,
terlebih matang dah sampai orang sangka umur 20++ padahal aku belum pun 20
tahun. Erk ?! Menusuk ke dalam hati tau kalau kena komen macam tuh.
Kehkeh.
Berubah ke tak, baik ke tak. Itu semua kita yang tentukan. Itu
point paling penting aku belajar setelah dan masih melalui fasa- fasa ini.
Lepas neh aku tak tau lagi fasa apa yang bakal aku lalui. Dan saat ini pun, sebenarnya
aku sudah masuk fasa yang baru tapi aku pun belum faham lagi fasa apa
sebenarnya aku berada sekarang.
Jadi paling selamat aku cakap, Aku sekarang dalam dua fasa dan
bakal mengorak langak ke arah fasa yang baru lagi. Dan semestinya, aku pasti
biarpun aku dah tua bangak, fasa fasa yang bakal aku lalui akan bertambah tapi
aku masih lagi berada di fasa yang sama.
Aduh, kalau korang faham baguslah. Kalau tak, cubalah pahamkan ye
?
| Alia |

.jpg)




0 comments